Thoughts

We have shared our thoughts on life context.
Enjoy reading and thinking together on each topic.

The project or business that you built is a reflection of your core values

When you start a project or business, there will always be an existing similar solution or businesses already created. When you know about it, you start thinking, "Ahh no need...

Yesterday I was in prison but today I’m free

I remember staying at home for a while and I feel nowhere to go. I feel the world is so big but why I just can’t have even a small...

My awaken dream

In my dream, there was someone who wanted to buy my life for 1M dollars. And I responded "NO, my life is so precious, even though you gave me 100M,...

Why should I double my stress?

I live in an apartment with my roommate and we live well together. One day my mum visited me on the weekend when I normally clean my apartment. When my...

The different between “Step out of ” and “Expanse” Your Comfort Zoom

My friend already owns a condo and she asked me to buy one as well. I visited the condo and I don’t think it’s my lifestyle to live in that...

ម៉ាក់ ៖ ពិសី កូនឯងអាយុច្រើនហើយ ប្រញាប់គិតគូររឿងរៀបការទៅ។ ឥឡូវនេះ មិត្តភក្តិម៉ាក់ចង់បានកូនឯងធ្វើកូនប្រសារគាត់។ ពិសី ៖ ម៉ាក់ កូនទើបតែរៀនឆ្នាំទី៣ហ្នឹង។ កូនចង់រៀនឲ្យចប់ ហើយធ្វើការស្គាល់ពិភពខាងក្រៅសិនមុននឹងរៀបការ។ ម៉ាក់ ៖ កូនឯងអត់ខ្លាចគេហៅក្រមុំចាស់ទេអី? អាយុជិត២៥ឆ្នាំហើយណា។ ពេលរៀនចប់ចុងក្រោយក៏គង់តែនៅផ្ទះ ធ្វើជាប្រពន្ធគេដដែលហ្នឹង។ ចឹងហើយឆាប់រៀបការ ឆាប់មានកូនពីក្មេង ទើបពេលចាស់ទៅមិនពិបាក។ រៀបការហើយចាំរៀនតទៀតក៏មិនអីដែរ។ ពិសី ៖ … ខ្ញុំជឿថាមានក្មេងស្រីដូចពិសីច្រើននាក់ណាស់ ដែលត្រូវបានសង្គមគ្រួសារក៏ដូចជាសង្គមទាំងមូលបានគិតបែបនេះមកលើខ្លួន។ ហើយខ្ញុំក៏ជាជនរងគ្រោះម្នាក់ដែលប្រឹងតទល់នឹងផ្នត់គំនិតមួយនេះតាំងពីពេលរៀនចប់ថ្នាក់ទី១២មកម្ល៉េះ។ ចុះតើអ្នកគិតយ៉ាងណាចំពោះពាក្យថា“ប្រយ័ត្នក្រមុំចាស់”នេះ?...

អ្នកមិនយឺតទេ

ជាតាអាយុ២៥ឆ្នាំ ជាកូនអ្នកបាត់ដំបង ហើយឆ្នាំនេះជាតាជានិសិត្សឆ្នាំទី៤។ ពេលជាតាប្រលងជាប់បាក់ឌុបភ្លាម នាងក៏បានមករៀនបន្តនៅទីក្រុងភ្នំពេញភ្លាម ដោយជ្រើសរើសយកជំនាញគីមីវិទ្យា។ រៀនបានពីរឆ្នាំ ជាតាដឹងយ៉ាងច្បាស់ថា គីមីវិទ្យាមិនមែនជាអ្វីដែលនាងចង់រៀនបន្តទៀតនោះទេ។ ជាតាក៏បានដូរមុខជំនាញទៅខាងសង្គមសាស្ត្រវិញ។ ដោយសារតែមុខជំនាញទី២នេះវាខុសស្រឡះពីជំនាញមុន ដូច្នេះហើយតម្រូវឲ្យជាតាត្រូវរៀនចាប់ពីឆ្នាំមូលដ្ឋាន(ឆ្នាំទី១)ឡើងវិញ។ អ្នកភូមិ និង មិត្តភក្តិតែងតែសួរនាំអំពីការរៀនសូត្រនិងការងាររបស់នាងជារឿយៗ។ ការសួរនាំនេះបានធ្វើអោយជាតាមានសម្ពាធយ៉ាងខ្លាំង ហើយនាងក៏ចាប់ផ្តើមគិតថាខ្លួនឯងដើរយឺតជាងមិត្តភក្តិខ្លាំងណាស់ ខណៈដែលមិត្តរបស់នាងភាគច្រើនបានធ្វើការពីរបីឆ្នាំរួចទៅហើយ។ សព្វថ្ងៃនេះជាតាធ្វើការបណ្តើររៀនបណ្តើរ ប៉ុន្តែនាងមិនបានទទួលប្រាក់ខែច្រើននោះទេ ហើយវាក៏មិនមែនជាការងារដែលនាងចូលចិត្តដែរ។ នេះគ្រាន់តែជារឿងមួយដែលបានឆ្លុះបញ្ចាំងពីយុវជនផ្សេងទៀតដែលមានការគិតប្រហាក់ប្រហែលនឹងជាតាដែរ។ ពួកគេយល់ថាជីវិតមួយនេះចប់ហើយ ជីវិតនេះពិតជាដើរយឺតជាងអ្នកដទៃខ្លាំងណាស់។ ក្នុងជាតិនេះជីវិតមួយនេះគឺពិតជាត្រូវឆាចោលហើយ។ តើអ្នកធ្លាប់គិតទេថា តើជាទូទៅប្រជាជនខ្មែរយើងរស់នៅបានប៉ុន្មានឆ្នាំ? ជាទូទៅគឺរស់បានដល់ទៅ៦០ទៅ៧០ឆ្នាំឯណោះ។ អ្នកនិយាយថាជីវិតរបស់អ្នកបានចប់ហើយត្រឹមអាយុ២៥ឆ្នាំ ចុះ៤០ឆ្នាំទៀតអ្នកនឹងចំណាយវាធ្វើអ្វីទៅ?...